Stan Przed Modernizacją

Instalacja wyparna: wyparka pięciostopniowa-cienkowarstwowa z opadającym filmem soku (typ Wiegant). Początkowa nominalna wydajność procesu zagęszczania oscylowała w granicach 17-18 m³/h. Celem projektu było drastyczne zwiększenie przepustowości surowcowej, minimalizacja nakładów energetycznych (odzyski ciepła) oraz likwidacja wąskich gardeł hydraulicznych układu.

Krok 1: Ingerencja w Układ Chłodzenia

W pierwszej fazie zaimplementowano twarde rozwiązania termodynamiczne mające na celu zapewnienie stabilnej i głębokiej próżni technologicznej.

• Instalacja nadmiarowej chłodnicy kominowej o potężnej mocy chłodzenia 2,6 MW (moc wychładzania zwiększona o ponad 30% względem parametrów oryginalnego producenta).
• Zwiększenie wydajności pompy wody kominowej.

Efekt częściowy: Uzyskano bezpośredni wzrost wydajności na przepływie soku do 19,5 m³/h. Identyfikacja problemu: instalacja przy tym przepływie pracowała z nieekonomicznym zużyciem pary grzejnej.

Krok 2: Odrębna Nitka (Model Autorski)

Wdrożono „Model Drugi” – zaawansowaną rekonfigurację węzłów cieplnych i układu pompowania, dedykowaną do maksymalnego odzysku ciepła utajonego z kondensatów i odciążenia hydraulicznego wyparki głównej.

• Instalacja pompy moszczu (p0) z falownikiem i niezależną regulacją przepływu.
• Odzysk ciepła: montaż dwóch potężnych wymienników – kondensatu z soku (266 kW) oraz kondensatu pary surowej (266 kW).
• Podwyższenie temperatury moszczu: sok osiąga temperaturę pasteryzacji (100°C) w wymiennikach, omijając obciążenie pierwszej kolumny wyparnej.
• Modernizacja rurociągów: instalacja precyzyjnej armatury bocznych napływów redukująca opory hydrauliczne.